Op de oever kabbelen de tonen

van een orkest, jazz en handgeklap

glinsteren in het water, zo de zon

op het gelaat van kind en mens.

Is hier het schone leven, als meeuwen

met vleugels opengeklapt, dansen

op tegengeklap van hand en

voet in pas de deux?

Sugar blues, zoete move

vol van Schelde

vol van paradijs

gesmolten chocolade op ijs.

En wat,

als een kind

tussen een tover van klanken de vraag stelt van een wonder?

"Heb jij lippenstift op"?

Kan een dichter zonder?