we maken afspraken

en trekken rechte lijnen,

als vroeger, op het strand:

dit was ons huis en jij was ziek

en ik ging je verzorgen

jij wil niet ziek zijn, je wil

toneel spelen, je wil een pruik

je kan zo niet naar buiten,

roep ik, daar was de muur,

maar jij loopt er dwars doorheen,

zonder pijn, zeg je, want

jij was een spook

ik veeg oude lijnen weg

en trek andere, veel verder

zoals vroeger, in het klamme zand:

dit was de hele wereld, tot hier,

wie verder liep, die viel eraf

jij wil verder lopen, je roept

en zwaait, kijk, ik val niet

ik maak afspraken

en trek diepe lijnen

net als vroeger in het zand:

dit was de wereld en het zand in mijn hand, dat was jij

en je fluistert, laat me los