Janneke maan,

Ik zie je al staan.

Zo hoog aan de lucht,

Ik laat een zucht.

Al dat geflikker en geflonker,

Het is zo mooi in het donker.

De sterren je trouwe buren,

Daar staar ik naar, uren en uren.

Maar na een tijdje ben je weg!

Ik weet niet hoe!

Janneke maan, waar ben je naartoe?

Daar komt de zon al aan,

Daarom ben je al van me weggegaan!

De zon geeft veel warmte en licht,

Het is echt schitterend zicht!

Ik snap het nu wel:

Jullie hebben mekaar afgelost,

Zo staat steeds één van jullie op post.